Om half zes gaat de wekker in de kamer van het StayOkay-hostel in Utrecht waar we verblijven, maar al voor die tijd ben ik wakker geworden van de rondscharrelende mensen. Het is de bedoeling dat we om zes uur klaarstaan zodat de bus ons kan oppikken voor de zes uur durende rit richting Kiel, en de ontbijtpakketjes zijn al de avond daarvoor klaargezet bij de keuken van het hostel. Strak zes uur staan we allemaal buiten, maar de bus is nog nergens te bekennen.

Als de bus om kwart voor zeven eindelijk aankomt blijkt dat we met teveel mensen zijn, en dat de groep niet in de bus past. Er wordt snel een extra taxibusje besteld om achter de bus aan te rijden richting Kiel, maar dit levert ons toch weer drie kwartier extra vertraging op. Goed en wel op weg rijden we dus met anderhalf uur vertraging Utrecht uit.

Onderweg in de bus gaat alles redelijk soepel, maar hoe meer we richting Duitsland komen hoe meer vertraging we oplopen vanwege druktefiles, kijkfiles en rookpauzes. De groep pakt het gelukkig goed op, en het is best gezellig in de bus als we na negen uur rijden eindelijk in de haven van Kiel aankomen.

Als we richting de hal lopen waar de shiftwissel plaatsvindt staat shift 2 ons op te wachten en worden we met veel gejuich onthaald. Shift 3 heeft inmiddels geen dollartekens maar broodjes kaas in de ogen van de honger en iedereen snakt naar wat voedsel. Het energieniveau is dus redelijk laag als we binnenkomen, maar gewillig ondergaan we eerst nog de welkomstceremonie en bekijken we de filmpjes die shift 2 gemaakt heeft onderweg. De overdracht van het manifest – shift 2 heeft zich gefocust op aanbevelingen voor verduurzaming van mobiliteit en transport – is wat haastig aangezien het programma al drie uur is uitgelopen, maar niettemin erg interessant.

Dan zwaaien we shift 2 uit als ze met de bus weer richting Nederland vertrekken. Zou er dan nu eindelijk eten voor ons zijn? Inmiddels is het zes uur en is het elf uur dat we voor het laatst hebben gegeten als het volgende programma-onderdeel start: Speedsessies van Global Economic Solutions (GES) onder leiding van Prof. Dennis Snower van de Universiteit van Kiel. De sessies bestaan uit drie korte workshops van twintig minuten over verschillende oplossingsrichtingen die GES aandraagt ter voorkoming, oplossing of adaptatie van klimaatverandering. Compleet uitgehongerd kan vrijwel niemand zich concentreren, en in combinatie met zowel de korte duur van de sessies als de breedte van de probleemstelling komt er weinig nuttigs uit voort. Jammer, want het idee van deze sessies is erg geschikt om de duurzaamheiddiscussie snel op gang te brengen in de nieuwe groep.

Nadat we eindelijk klaar zijn met de niet tot volle potentie benutte GES-sessies krijgen we eten en is er een klein feestje in het Ostseekai-gebouw aan de haven. Hoewel ik het idee heb dat de groep mensen meer moeite heeft met elkaar te mengen dan in shift 1, is het feestje erg gezellig om de spanning van de zware dag wat te breken. Morgen echt aan de slag.